YILBAŞI

Hayatın Rengine Dokunan Bir Umut

Yılbaşı; takvim yapraklarının değişmesinden ibaret değildir.
O, insanın kendi iç takviminde bir sayfa çevirmesidir.
Yeni bir başlangıç ihtiyacının, umut etme cesaretinin ve “belki bu sefer” deme hakkının adıdır.

Hayat çoğu zaman gri akar.
Koşuşturma, geçim derdi, yorgunluk, kırgınlıklar…
Ama yılbaşı, bu griliğin içine düşen bir renk gibidir.
Bir ışık, bir durak, bir nefes alma anı.

İnsan, yılda en az bir kez durup şunu söyleyebilmelidir:
“Ben hâlâ umut edebiliyorum.”
Çünkü umut, insanın hayata verdiği en insani cevaptır.

Yılbaşı gecesi; “İyi ki varsın” demenin bahanesidir. Heyecanıdır.

Bu yüzden yılbaşı, insan mutluluğunun küçük ama güçlü bir provasıdır.
İnsan, mutlu olmayı hatırlar.
Güzel olana izin verir.
İçindeki kırık saatleri bir anlığına susturur.

Belki ertesi gün hayat yine aynı yerden devam edecektir.
Ama önemli olan şudur:
İnsan o gece, daha iyisinin mümkün olduğuna inanmıştır.

Ve evet…
Yılda bir kez bile olsa,
umutlanmak, heyecanla gülümsemek, hayatın bir rengini hissetmek herkesin hakkıdır.

Çünkü yeni bir yıl,
dünyayı değil belki ama
insanın bakışını değiştirebilir.

Ve bazen bu, her şeydir..