10 KASIM

Her yıl 10 Kasım sabahı saat dokuzu beş geçe ülkemizde hayat durur. Sirenler çalar, adımlar yavaşlar, konuşmalar susar… O an, sadece bir liderin değil; bir çağın, bir inancın, bir umudun sessizce hatırlandığı andır. Fakat o gün, 1938'in 10 Kasım'ı, yalnızca Türkiye'yi değil, bütün dünyayı da sarsmıştı. Çünkü Mustafa Kemal Atatürk, sadece bir ülkeyi kurtaran değil; insanlık tarihine yön veren bir zihin, bir yürek, bir vizyondu.

O gün Dolmabahçe Sarayı'ndan çıkan haber, dünya ajanslarının manşetlerini bir anda değiştirdi. Londra'da Times gazetesi, “Dünya büyük bir devlet adamını kaybetti” diye yazdı. Paris'te Le Figaro, “Çağdaş bir doğunun kurucusu öldü” başlığıyla duyurdu. Yunanistan'dan Amerika'ya, Sovyetler'den İran'a kadar her ülkenin basınında, Atatürk'e duyulan hayranlık, saygı ve şaşkınlık aynı tonda yankılandı.

New York Times onu “Doğunun yüzünü Batı'ya döndüren adam” olarak anarken, İran Şahı Rıza Pehlevi, “Atatürk, yalnız Türkiye'nin değil, tüm doğunun öğretmenidir” dedi. Yunanistan Başbakanı Metaksas bile, yıllar süren düşmanlığa rağmen, “Bir ulusun yeniden doğuşuna tanık olduk; o ulusu dirilten bu büyük adama saygımız sonsuzdur” diyordu.

Bu evrensel yas, bir gerçeği açıkça ortaya koydu: Atatürk'ün bedeni bu topraklarda toprağa verilmişti, ama düşünceleri artık dünyanın ortak mirası olmuştu.

Atatürk, çağının çok ötesinde bir bilgeydi. O, savaş meydanlarından bir ulus oluşturdu; kalemle, inkılapla, akılla geleceği kurdu. Kadınlara seçme hakkı verdiğinde, Avrupa'nın birçok ülkesinde bu hak hâlâ tartışma konusuydu. Eğitimi, sanatı, bilimi bir milletin damarlarına işledi. “Hayatta en hakiki mürşit ilimdir” sözü, yüzyıllar sonrasına bile yön gösterecek bir fenerdi.

10 Kasım, bu nedenle yalnız bir yas günü değildir. O gün, bir milletin kendine bakıp, “Ben bu emaneti taşıyor muyum?” diye sorduğu gündür. Çünkü Atatürk, sadece geçmişte kalmış bir kahraman değil; bugün hâlâ yolumuzu aydınlatan bir düşünce biçimidir.

Saat dokuzu beş geçe, sirenler çaldığında, aslında dünyanın dört bir yanında kalpler aynı frekansta çarpar. Çünkü bir ulusun kaderini değiştiren bu insan, insanlığın vicdanında hâlâ yaşıyor.

10 Kasım, insanlığın ortak hafızasında bir sessizlik anıdır.

Ama o sessizlikte yankılanan şey, bir milletin minnetidir.

Ve her 10 Kasım'da, çalan sirenlerin sesi  “Atam sen rahat uyu” der gibi dolar tüm yurdun sokaklarına, caddelerine ve yollarına…